Iedereen heeft weleens een geheim, een leugentje om bestwil, iets wat we liever niet hardop zeggen. In Metro’s rubriek Opgebiecht durft een Metro-lezer dat toch te doen. Deze week: Lonneke (33) bestelt vaak bezorgmaaltijden, terwijl haar koelkast nog vol ligt met verse ingrediënten én restjes.
Lonneke: „Elke zondagavond maak ik een weekmenu en bestel ik de boodschappen die daarbij horen. Dat zijn geen baanbrekende gerechten hoor: op maandag pasta, op dinsdag een avg’tje, op woensdag nasi, dat soort dingen. Het is allemaal vrij eenvoudig en afgebakend, maar geeft wel rust. Aangezien veel in mijn leven een ongeregeld zooitje is, voel ik me op dat moment altijd héél georganiseerd, haha.
Geen zin in menu
Maar goed, de praktijk is weerbarstiger. Want tegen de tijd dat het donderdag is, heb ik helemaal geen zin meer in het menu dat ik eerder bedacht. Of dan loopt de dag compleet anders en voel ik helemaal de urge niet meer om te koken. Als ik wél braaf maak wat er op mijn planning staat, heb ik er een handje van om véél te veel te koken. Dan heb ik zulke volle pannen dat er nóg drie extra mensen zouden kunnen aanschuiven. Het gevolg: talloze bakjes eten die mijn koelkast langzaam overnemen.
En ja, ik vries heus wel eens wat in, maar lang niet alles – zo’n megavriezer heb ik nou ook weer niet. Bovendien vergeet ik vaak al snel wat er achterin staat. Vervolgens kom ik het maanden later tegen en heb ik geen idee meer hoe oud dat eten eigenlijk is. Dus gebeurt het regelmatig dat ik ’s avonds op de bank zit en de koelkast nog vol zit, maar dat ik tóch eten bestel. Dan wordt het sushi, Surinaams of gewoon een ordinaire pizza.
Extra centen
Op dat moment vind ik het heerlijk, even geen gedoe. Maar achteraf voel ik me schuldig, want ik héb gewoon eten in huis, dat nu bederft. Bovendien kost het me extra centen: een bezorgmaaltijd kost al gauw 20 euro. Bestel ik zoiets twee of drie keer per week, dan zit ik zo op 80 tot 100 euro. Náást de boodschappen die ik al deed.
Vaak neem ik me voor om het anders te doen. Al is het maar door minder strakke weekmenu’s te plannen, zodat ik ruimte over heb voor spontane eetplannen. Maar ja, dan zul je net zien dat ik juist díe week tegen een lege koelkast aankijk, omdat ik te weinig boodschappen heb gedaan. Dus verval ik weer in mijn oude ritme. Geen ramp natuurlijk, maar ik ben er niet trots op. Sommige mensen liggen krom voor een fatsoenlijke maaltijd, en ik ga er zó laks mee om. Da’s ook de reden dat ik er niks over zeg tegen anderen, ik schaam me er toch een beetje voor.”
Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.
Meer lezen over de geheimen van lezers? Deze situaties waren in de afgelopen maanden favoriet:
- Opgebiecht: ‘Ik woon sinds kort samen met een vriendin, maar heb nu al spijt’
- Opgebiecht: ‘Ik vind het kerstdiner bij mijn schoonouders niet te eten’
- Opgebiecht: ‘Ik vind het huis van onze vrienden vies’
- Opgebiecht: ‘Ik schaam me voor mijn interieur’
