In de rubriek Ex-treem gênant deelt een lezer iedere week een verhaal over die ene ex die hij of zij nooit meer zal vergeten: in positieve of héél negatieve zin. Deze week: Julie (36), die voordat ze het wist alles voor haar vriend betaalde. „Hij had volgens mij echt het idee dat hij er recht op had.”
Julie (36): „Ik leerde mijn ex kennen via een datingapp. Ondanks mijn zenuwen was onze eerste date erg gezellig. We gingen wat drinken, hadden leuke gesprekken en de avond vloog voorbij. Toen de rekening kwam, pakte hij zonder twijfel zijn portemonnee. Leuk, zo’n man die direct initiatief neemt, dacht ik nog.
Na die eerste date spraken we snel weer af. We gingen picknicken in het park en ook die date was weer leuk. Daarna zagen we elkaar steeds vaker. Tijdens de derde date vertelde ik wat meer over mijn werk. Ik heb een goede baan en verdien meer dan prima. Ik merkte dat hij onder de indruk was, want hij stelde veel vragen over mijn werk.
Rekening betalen
Toen we de week daarop uit eten gingen, bleef hij ineens opvallend stil toen de rekening kwam. Hij keek me even aan, glimlachte en zei: ‘Pak jij de rekening?’ Prima, dacht ik.
Maar daarna veranderde er iets. De keren daarna zei hij steeds hetzelfde. Ik vond het gek, want waarom konden we niet om en om betalen? Toen ik het na zo’n vijf keer aan hem vroeg, zei hij: ‘Jij verdient toch goed? Dit bedrag is niks voor jou.’ Ik lachte het weg, want ik dacht oprecht dat hij een grapje maakte. Toch bleek hij serieus te zijn.
Ongemakkelijk gevoel
Ik wist niet helemaal wat ik hiermee moest doen. Ik vond hem ontzettend leuk, maar deze actie vond ik allesbehalve leuk. Toch bleef ik met hem omgaan, ondanks dat ik merkte dat het een patroon werd. Gingen we uit eten? Ik betaalde. Deden we boodschappen omdat we samen gingen koken? Ik betaalde. Gingen we een drankje doen in de stad? Hij wachtte gewoon tot ik mijn pinpas pakte. En als ik niets deed, bleef hij wachten.
Ik begon me er steeds ongemakkelijker bij te voelen. Niet omdat ik het niet kon betalen, maar omdat het zo vanzelfsprekend voor hem leek. Er zat geen balans in. Toen ik er na een paar keer weer iets van zei, reageerde hij bijna verbaasd. ‘Ja, maar anders kan ik nooit sparen. Voor jou is dat heel anders. Jij verdient veel meer dan ik.’ Ik wist niet wat ik hoorde. Hoe zag hij dit voor zich in de toekomst?
Geen gelijkwaardigheid
Voor hem was het blijkbaar logisch dat de kosten ongelijk verdeeld waren en dat mijn hogere inkomen betekende dat ik automatisch veel meer moest dragen. Het ging me steeds meer tegenstaan. Niet alleen het betalen zelf, maar vooral de houding erachter. Hij had volgens mij echt het idee dat hij er recht op had.
Na drie maanden was ik er helemaal klaar mee en mijn bankrekening ook. Ik vertelde dat hij beter op zoek kon gaan naar een nieuw slachtoffer die alles voor hem ging betalen, want ik had daar geen zin meer in.”
Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.
Benieuwd naar andere verhalen over exen van onze lezers? Ook in deze stukken deden zij een boekje open:
- Ex-treem gênant: ‘Hij nam me mee naar een familiedag, waar hij me voorstelde als ‘een vriendin’’
- Ex-treem gênant: ‘Hij beweerde een eigen appartement te hebben, maar bleek gewoon bij zijn moeder te wonen’
- Ex-treem gênant: ‘Hij zei dat hij ruimte nodig had en vertrok naar Bali… met een ander’
- Ex-treem gênant: ‘Hij loog dat hij naar bed ging, maar stond diezelfde avond met een andere vrouw op een festival’
