Opvoeden, hadden we er maar een handleiding voor. Tussen de bijzondere momenten door is er vaak een aaneenschakeling aan twijfels en vragen. Daarom beantwoordt Sofie Vissers, hoofdredacteur van J/M Ouders en moeder van twee kinderen, wekelijks een opvoeddilemma van lezers. Deze week de vraag van Sjaak (37): „Onze kinderen (4, 6 en 8) hebben ieder een eigen snoeppot op hun kamer, slaan wij door?”
Sofie geeft advies.
Opvoedvraag: ‘Onze kinderen (4, 6 en 8) hebben ieder een eigen snoeppot op hun kamer, slaan wij door?’
Dag Sofie,
Je zult wel denken dat mijn vrouw en ik gek zijn, maar onze kinderen (4, 6 en 8) hebben ieder een eigen snoeppot op hun kamer staan. Ik zal je uitleggen waarom. Wij geloven in de Montessori-opvoeding: kinderen leren verantwoordelijkheid te nemen door vrijheid te krijgen. Daarom bepalen ze zelf wanneer ze iets lekkers nemen.
In het begin werkte dat verrassend goed, maar inmiddels merk ik dat vooral mijn jongste er moeite mee heeft. De pot is vaak al na een paar dagen leeg. Mijn vrouw vindt dat we moeten volhouden, omdat kinderen juist van fouten leren. Ik twijfel steeds meer, ook omdat ik scheve gezichten zie van ouders die hun kind bij ons komen ophalen. Maken we onze kinderen zelfstandig of juist ongelukkig met zoveel vrijheid thuis?
Groet van Sjaak
Het antwoord
Beste Sjaak,
Wat een leuke manier om je kinderen meer vrijheid te geven, die heb ik nog niet eerder gehoord. Ik denk alleen dat vrijheid geven niet hetzelfde is als kinderen ‘alles zelf laten uitzoeken’. Juist jonge kinderen hebben nog hulp nodig bij grenzen stellen.
Dat zie je nu waarschijnlijk bij je jongste. Een eigen snoeppot vraagt best veel van een kind: kunnen wachten, impulsen remmen en nadenken over later. Die vaardigheden ontwikkelen zich nog jarenlang.
Vrijheid binnen grenzen
Ook binnen de montessorivisie hangt vrijheid samen met structuur. Maria Montessori sprak niet voor niets over ‘vrijheid binnen grenzen’. Kinderen mogen ontdekken en kiezen, maar wel binnen kaders die passen bij hun leeftijd. Een kind volledige verantwoordelijkheid geven omtrent snoep is voor sommige kinderen simpelweg nog een brug te ver.
Daarom zou ik in dit geval bijsturen. Bijvoorbeeld door kleinere hoeveelheden snoep te geven, samen afspraken te maken wanneer ze een snoepje mogen pakken of vaste momenten af te spreken waarop de pot wordt aangevuld. Zo blijft het uitgangspunt hetzelfde: vertrouwen geven. Maar geef je tegelijk richting waar dat nodig is.
Scheve blikken
En hoe lastig ook, ik zou die scheve blikken van andere ouders proberen los te laten. Er zijn altijd oordelen over de opvoeding van anderen. Ik denk dat het belangrijker is om te bedenken of jullie hier zelf achter staan. Als jullie merken dat één kind onrustig wordt van zoveel vrijheid, dan is het goed om bij te sturen. Juist een goede opvoeding beweegt mee met wat een kind aankan. Zelfstandig worden leren kinderen niet door totale vrijheid, maar door stap voor stap verantwoordelijkheid te krijgen met ouders die ze daarin steunen.
Lees op J/M Ouders het verhaal van Sanne (32): ‘Ik vind dat beige Montessori-speelgoed helemaal niets’
Meer weten over kinderen en opvoeding? Deze artikelen zijn de afgelopen tijd goed gelezen:
- Opvoedkundigen hameren op het belang van emotionele intelligentie bij kinderen, iets dat soms vergeten wordt. Zo breng je kinderen die intelligentie bij.
- Ook als je kind al volwassen is, kan er nog weleens strijd tussen jullie ontstaan. Volgens een psycholoog zijn er drie tactieken die je het best kunt toepassen in zo’n situatie.
- Zijn je kinderen onbedoeld verwend? Deze uitspraken van jou als ouder kunnen daaraan bijgedragen hebben.
- Ouders doen regelmatig aan omkopen of dreigen. Denk maar aan: ‘Als je nu meekomt, krijg je thuis een snoepje’. Volgens een kinderarts kun je echter veel beter iets anders doen.
