In de rubriek Ex-treem gênant deelt een lezer iedere week een verhaal over die ene ex die hij of zij nooit meer zal vergeten: in positieve of héél negatieve zin. Deze week: Jenny (30), die het helemaal niets vond dat haar vriend wilde bepalen wat zij droeg. „Zelfs simpele outfits werden ineens onderwerp van discussie.”
Jenny: „Ik ontmoette mijn ex via een datingapp. Na drie weken over en weer geappt te hebben, gingen we op date. Het was gezellig en de avond vloog voorbij. Het klikte beter dan ik had verwacht. Al na een paar weken was hij heel aanwezig in mijn leven, we zagen elkaar eigenlijk iedere dag wel.
In het begin vond ik dat nog wel prettig. Hij noemde zichzelf ‘beschermend’. Hij zei dat hij gewoon goed op me lette, dat hij het belangrijk vond dat ik me veilig en gewaardeerd voelde. Ik vatte dat toen nog positief op.
Opmerkingen over kleding
Maar al vrij snel begonnen er opmerkingen te komen over wat ik droeg. Denk bijvoorbeeld aan: ‘Is dat topje niet een beetje koud?’ of ‘moet dat jurkje nou zo kort?’ Ik lachte het weg. Ik dacht dat hij gewoon een beetje ouderwets was misschien, maar na een paar weken werd het steeds directer.
Ik weet het nog goed. We wilden net naar een leuke zaterdagmarkt bij mij in de buurt gaan. Ik trok een trui aan waarbij een klein stukje van mijn buik zichtbaar was. Ik had die trui een dag eerder gekocht in mijn buurt en vond ‘m zo leuk. Zijn reactie was alles behalve leuk: ‘Dit doe je niet aan, dit is veel te bloot,’ zei hij. Er was maar liefst twee centimeter buik te zien.
Onderwerp van discussie
Het werd steeds erger: broeken met scheuren? ‘Ordinair.’ Strakke jurken? ‘Onnodig aandacht trekken.’ Zelfs simpele outfits werden ineens onderwerp van discussie. Het leek alsof alles wat ik aantrok zijn goedkeuring moest krijgen. En als ik het toch droeg, volgde er altijd een preek. Over hoe andere mannen zouden kijken en over hoe ik me beter kon kleden
Hij noemde het zelf zorgzaam en beschermend, maar voor mij voelde het steeds meer als controle. Alsof ik mezelf moest aanpassen aan zijn ideeën over hoe ik eruit hoorde te zien. Ik merkte dat ik steeds vaker twijfelde voordat ik iets aantrok. Dat ik niet meer gewoon mijn kast opende en koos wat ik leuk vond, maar eerst dacht: gaat hij hier iets van vinden? En dat gevoel vrat aan me.
‘Herkende mezelf niet meer’
Op een gegeven moment herkende ik mezelf niet meer. Ik merkte aan mezelf dat ik er alles aan deed om gedoe te vermijden. Ik paste me aan, trok sommige items niet meer aan en probeerde discussies te vermijden. Tot ik me realiseerde dat ik eigenlijk niet meer vrij was in iets wat zo simpel zou moeten zijn als kleding kiezen.
Toen dat kwartje viel, wist ik eigenlijk genoeg. Ik vond het erg moeilijk om het te stoppen tussen ons en heb er nog twee weken omheen gedraaid. Daarna heb ik het via een berichtje uitgemaakt. Heel slap, I know, maar ik durfde het niet recht in zijn gezicht te zeggen. Ik was bang dat hij boos zou worden. Dat werd hij ook, heel erg zelfs, maar gelukkig alleen maar over de telefoon. Ik had het goed aangevoeld. Nadat ik hem geblokkeerd had, heb ik hem gelukkig nooit meer gesproken.”
Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.
Benieuwd naar andere verhalen over exen van onze lezers? Ook in deze stukken deden zij een boekje open:
- Ex-treem gênant: ‘Hij nam me mee naar een familiedag, waar hij me voorstelde als ‘een vriendin’’
- Ex-treem gênant: ‘Hij beweerde een eigen appartement te hebben, maar bleek gewoon bij zijn moeder te wonen’
- Ex-treem gênant: ‘Hij zei dat hij ruimte nodig had en vertrok naar Bali… met een ander’
- Ex-treem gênant: ‘Hij loog dat hij naar bed ging, maar stond diezelfde avond met een andere vrouw op een festival’
