Er zitten een hoop voordelen aan het wonen tegenover een supermarkt. Twee minuten voor sluitingstijd nog zin in M&M’s? Jas aan en gaan. Vergeten een pak melk te halen? Gewoon even naar de overkant.
Maar dat gemak heeft een keerzijde. De overkant voelt inmiddels zo vertrouwd dat ik me er in iedere denkbare gedaante durf te vertonen. Zo voel ik geen schaamte meer als ik in pyjama en op slippers naar binnen stap. Een knalrode badjas waar je nog niet dood in gevonden wilt worden, promoveert geregeld tot winterjas. Het dieptepunt was misschien wel de keer dat ik in mijn onderbroek en beha naar de overkant ging. Als een soort potloodventer, met een lange lentejas eroverheen. Al vermoed ik dat de klachten bij een openvallende jas in mijn geval waren uitgebleven.
Elieve overdressed in de supermarkt
Aan de andere kant kan ik net zo makkelijk compleet overdressed de supermarkt binnenlopen. Zo ook laatst: opgemaakt en op hakken, gehurkt voor het Cruesli-schap. Ik kon niet kiezen en stapelde de dozen op mijn armen, in de hoop dat de toren niet zou omvallen. Net toen mijn Cruesli-Jenga overeind stond, hoorde ik een stem achter me:
‘Jij ziet eruit alsof je een mandje nodig hebt.’
Even later kwam hij terug met een mandje, gaf het aan me en liep weer weg. Zo charmant en ongedwongen dat ik me even afvroeg of dit het nieuwe flirten was. Ik vond het bijna jammer dat hij me niet had lastiggevallen, tot hij bij de kassa ineens weer achter me opdook. Aha, dus tóch een plan.
Hij vroeg me wat ik die avond zou gaan maken, terwijl hij naar de Cruesli-pakken op de band keek. Treurig was het, dus ik besloot mijn culinaire eer te redden en zei dat ik Turks zou koken. Hij ging Indiaas koken en heel even klonk het alsof hij me uitnodigde om mee te eten. Maar ook nu was het gesprek abrupt voorbij, voordat ik kon ontdekken of het een uitnodiging was. Ik rekende mijn boodschappen af, wenste hem een fijne avond, smakelijk eten en vertrok.
Vijf minuten later ontdekte ik dat ik natuurlijk tóch iets was vergeten. Ik rende de straat over en daar was hij weer, dit keer achter het stuur van zijn auto. Hij remde, ik schrok, hij stapte uit en we moesten allebei lachen. Of de bijna-botsing ook bij zijn plan hoorde, weet ik niet, maar hij stelde zichzelf eindelijk voor.
Sindsdien trek ik wat vaker iets fatsoenlijks aan als ik naar de supermarkt ga. Je weet tenslotte nooit wie er bij het Cruesli-schap op je staat te wachten.
Dit zijn de best gelezen artikelen van dit moment:
- ASR-topvrouw roept kabinet op haast te maken met problemen bij UWV: wat is er aan de hand?
- Farmaceuten melden positief resultaat in studie naar kankervaccin
- 49 procent Nederlanders praat prima over geld op eerste date, maar voor 13 procent telt het echt
- Binnenkijken in Anna Nooshins voormalige villa van 6,45 miljoen euro: zelfs de garage is bijzonder
- Tot 50 miljoen blikjes zonder statiegeld verkocht: criminelen verdienen miljoenen aan de handel
