In de rubriek Ex-treem gênant deelt een lezer iedere week een verhaal over die ene ex die hij of zij nooit meer zal vergeten: in positieve of héél negatieve zin. Deze week: Bibi (35), die verliefd werd op een man die haar verbeterde en het altijd beter wist. „Het vervelendste was de manier waarop. Alsof hij een leraar was en ik een leerling die steeds fouten maakte.”
Bibi (35): „Ik ontmoette mijn ex op een personeelsfeest van mijn werk. Hij werkte er zelf niet, maar was meegekomen met een collega van mij. De hele avond bleef ik stiekem naar hem kijken. Ik dacht zeker tien keer: ik moet zijn nummer vragen. Alleen durfde ik het niet, want ik was bang dat hij me zou afwijzen.
Telefoonnummer op bierviltje
Aan het einde van de avond liep ik naar mijn fiets. Opeens hoorde ik iemand achter me aan rennen. Het was mijn (inmiddels) ex. Lachend vroeg hij: ‘Vergeet je niet iets?’ Ik keek hem verbaasd aan, waarna hij een bierviltje uit zijn jaszak haalde. Daarop stond zijn telefoonnummer. ‘Voor als je me toch nog wilde appen’, zei hij met een knipoog.
Ik moest lachen en stuurde hem twee dagen later een bericht. Ik wilde namelijk niet meteen te wanhopig overkomen. Vanaf dat moment hadden we al snel urenlange gesprekken over van alles en nog wat, zowel via de telefoon als in het echt. Al snel was ik enorm verliefd op hem en kon ik als ik met mijn vriendinnen was alleen nog maar praten over hem.
Steeds verbeteren
Na zo’n vier maanden elkaar ontdekt te hebben, leerden we ook elkaars vrienden en familie kennen. Vanaf dat moment begon ik iets op te merken wat me steeds meer begon te storen. De eerste keer gebeurde het tijdens een etentje met vrienden. Ik vertelde een verhaal over een vakantie en nog voordat ik mijn zin had afgemaakt, onderbrak hij me. ‘Nee hoor, dat was niet op dinsdag, maar op woensdag.’
Iedereen lachte er een beetje om en ik in eerste instantie ook. Ik dacht dat het een onschuldig moment was, maar het bleef helaas niet bij die ene keer.
De manier waarop
Bij elk etentje, elke verjaardag en iedere borrel leek hij me wel ergens op te corrigeren. Soms ging het over iets kleins. Dat ik een straatnaam verkeerd zei of dat een gebeurtenis volgens hem nét anders was gegaan. Andere keren verbeterde hij me over dingen waar hij zelf niet eens bij was geweest.
Het vervelendste was de manier waarop. Alsof hij een leraar was en ik een leerling die steeds fouten maakte. Hij zei dan dingen als: ‘Nee Bibi, zo zat het niet hoor’ of: ‘Dat klopt niet helemaal, laat mij het even uitleggen.’ Het voelde steeds irritanter.
Meerdere keren op aangesproken
Na een tijdje begon ik er zelfs rekening mee te houden. Als ik iets wilde vertellen in gezelschap, dacht ik eerst na of hij me misschien weer zou verbeteren. Dat is toch bizar? Je hoort je bij je partner juist op je gemak te voelen.
Ik heb hem er meerdere keren op aangesproken. Hij haalde zijn schouders op en zei dat hij gewoon van feiten hield. Volgens hem was ik veel te gevoelig en moest ik blij zijn dat hij me verbeterde. ‘Dan vertel je tenminste het juiste verhaal’, zei hij dan. Maar voor mij voelde het helemaal niet behulpzaam. Het voelde vernederend.
Vader stoorde zich er ook aan
De druppel kwam tijdens een etentje bij mijn ouders. Mijn moeder vroeg iets over een stedentrip die ik met een vriendin had gemaakt. Ik begon enthousiast te vertellen, maar nog geen halve minuut later onderbrak hij me alweer. ‘Nee, zo ging dat niet.’
Mijn vader keek eerst naar hem en daarna naar mij. Ik zag aan zijn gezicht dat hij zich eraan stoorde. Later die avond liep hij met me mee naar de keuken en vroeg heel rustig: ‘Is dit wel zo’n goede jongen voor jou?’ Die vraag bleef hangen.
Onderweg naar huis dacht ik er alleen maar aan. Mijn vader had gelijk. Waarom was ik eigenlijk met iemand die mij voortdurend het gevoel gaf dat ik iets niet goed deed? Ik voelde me helemaal niet meer goed bij hem, dus dat vertelde ik ook eerlijk. Daarop volgden nog een aantal weken drama, maar uiteindelijk ben ik maar wat blij dat ik heb doorgezet. Want in deze relatie wilde ik geen energie meer stoppen.”
Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.
Benieuwd naar andere verhalen over exen van onze lezers? Ook in deze stukken deden zij een boekje open:
- Ex-treem gênant: ‘Hij nam me mee naar een familiedag, waar hij me voorstelde als ‘een vriendin’’
- Ex-treem gênant: ‘Hij beweerde een eigen appartement te hebben, maar bleek gewoon bij zijn moeder te wonen’
- Ex-treem gênant: ‘Hij zei dat hij ruimte nodig had en vertrok naar Bali… met een ander’
- Ex-treem gênant: ‘Hij loog dat hij naar bed ging, maar stond diezelfde avond met een andere vrouw op een festival’
