In de rubriek Ex-treem gênant deelt een lezer iedere week een verhaal over die ene ex die hij of zij nooit meer zal vergeten: in positieve of héél negatieve zin. Deze week Roelof (37), die erachter kwam dat zijn nieuwe vriendin stiekem zijn spullen op Marktplaats verkocht. „Ik dacht eerst dat ik mijn spullen gewoon kwijt was. Toen ontdekte ik waar ze gebleven waren.”
Roelof (37): „Ik ontmoette haar tijdens een vrijdagmiddagborrel in een café om de hoek. Ik was daar met een paar vrienden; zij zat met een groep vriendinnen aan de andere kant van het terras. Een vriend van mij kende toevallig een van haar vriendinnen en zo raakten wij ook met elkaar aan de praat. Het was meteen gezellig. We bleven uiteindelijk de hele avond met elkaar praten en aan het einde wisselden we nummers uit.
De volgende dag stuurde ze me al een berichtje. Daarna ging het eigenlijk heel snel. Binnen een maand hadden we elkaars ouders al ontmoet. Ze kwam vaak bij mij thuis en ik had het gevoel dat we echt iets serieus aan het opbouwen waren. Juist daarom had ik nooit kunnen bedenken wat er ondertussen gebeurde.
Steeds meer spullen verdwenen
Op een gegeven moment kon ik mijn nieuwe headset nergens meer vinden. Ik wist zeker dat ik hem thuis had gelaten. Ik vroeg haar of ze hem misschien ergens had gezien, omdat ze die week een paar keer bij mij was geweest. ‘Nee, geen idee’, zei ze.
Een paar weken later miste ik opeens mijn nieuwe trui. Ook die kon ik nergens vinden. Daarna ontdekte ik dat mijn horloge ook weg was. Ik begon me af te vragen of ik soms een soort gat in mijn geheugen had, want het was wel erg toevallig dat allerlei spullen verdwenen.
Actief op Marktplaats
Toen gebeurde er iets waardoor alles op zijn plek viel. We zaten samen op een terras toen haar telefoon op tafel lag. Ze kreeg een melding binnen. Ik zag alleen iets voorbijkomen over een bod op een advertentie van Marktplaats. Ik wist helemaal niet dat ze actief was op Marktplaats, dus ik vroeg: ‘Oh, wat verkoop jij op Marktplaats?’
Ze keek even naar haar telefoon. ‘Oh, gewoon een paar dingen.’ Toen ik vroeg wat ze dan verkocht, bleef ze even stil. ‘Gewoon wat spullen’, zei ze daarna snel. Toen keek ze me ineens heel vreemd aan. Ik voelde meteen dat er iets niet klopte. ‘Wat heb je verkocht?’, vroeg ik opnieuw. Ze wilde er eigenlijk niet over praten, maar uiteindelijk kwam de aap uit de mouw. Ze had spullen van míj verkocht, mijn headset bijvoorbeeld.
Makkelijk verkopen
Ik dacht serieus dat ik het verkeerd had verstaan. ‘Mijn headset?’ Ze knikte. ‘En die trui ook?’ Weer een knikje. Ik voelde mijn maag omdraaien. Ik vroeg haar hoe ze erbij kwam om mijn spullen te verkopen zonder het überhaupt te vragen. Ze zei dat ze er makkelijk geld voor kon krijgen. En dat geld kon ze goed gebruiken.
Ik schrok, maar tegelijkertijd wilde ik weten wat ze nog meer van mij had verkocht. Ik pakte haar telefoon, keek in haar verkoopgeschiedenis en daar werd het alleen maar erger. Er stonden meerdere spullen tussen die ik meteen herkende, waaronder mijn horloge en een lp waarvan ik haar eerder nog had verteld dat die waarschijnlijk behoorlijk wat waard was. En nog een paar andere dingen waarvan ik me afvroeg waar ze waren gebleven. Ze had ze gewoon meegenomen en verkocht.
Alsof het niets was
Wat me misschien nog wel het meest verbaasde, was hoe makkelijk ze erover deed. Ze vond dat ik er veel te zwaar aan tilde. ‘Je hebt genoeg spullen’, zei ze. Maar daar ging het helemaal niet om. Het waren míjn spullen. Ze had zonder te vragen besloten dat ze die mocht meenemen en verkopen. Terwijl ik dacht dat ik met iemand aan het daten was die ik kon vertrouwen.
Ik heb haar gevraagd om alles wat ze van mij had verkocht terug te kopen of anders het geld aan mij te geven. Daar was ze het natuurlijk niet mee eens. Ze vond dat ik me aanstelde, dat was voor mij eigenlijk het laatste zetje. Ik kon niet anders dan het uitmaken.
Achteraf is het bijna bizar om te bedenken dat ik dacht dat ik iemand had gevonden met wie ik een toekomst kon opbouwen. We hadden elkaars ouders ontmoet, ze zat regelmatig bij mij thuis en ik dacht dat we elkaar steeds beter leerden kennen, maar blijkbaar kende ik haar helemaal niet. Wat was ik teleurgesteld in haar.”
Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.
Benieuwd naar andere verhalen over exen van onze lezers? Ook in deze stukken deden zij een boekje open:
- Ex-treem gênant: ‘Hij nam me mee naar een familiedag, waar hij me voorstelde als ‘een vriendin’’
- Ex-treem gênant: ‘Hij beweerde een eigen appartement te hebben, maar bleek gewoon bij zijn moeder te wonen’
- Ex-treem gênant: ‘Hij zei dat hij ruimte nodig had en vertrok naar Bali… met een ander’
- Ex-treem gênant: ‘Hij loog dat hij naar bed ging, maar stond diezelfde avond met een andere vrouw op een festival’
