Joël (1) overleed na verkeersongeluk, nu waarschuwen zijn ouders voor afleiding achter het stuur

Joël was pas 15 maanden toen hij overleed na een verkeersongeluk waarbij een bellende automobilist betrokken was. Zes jaar later vertellen zijn ouders Robin en Iris hun verhaal rond de nieuwe MONO-campagne: „Wij hebben geen tijd meer met Joël gekregen.”

Zes jaar later is het verdriet nog iedere dag aanwezig. „De ene dag gaat het beter dan de andere dag. Elke dag, elke minuut hebben we levenslang. En dat moet je maar accepteren”, vertelt Iris.

Hun verhaal wordt gedeeld rond de nieuwe MONO-campagne van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. Die moet verkeersdeelnemers ertoe bewegen hun telefoon al vóór vertrek zo in te stellen dat ze onderweg minder snel worden afgeleid.

Metro sprak eerder met een verkeerspsycholoog over de reden waarom zoveel automobilisten tóch hun telefoon gebruiken achter het stuur

Vader Robin over ongeluk met Joël (1): ‘Ik heb zijn handje gepakt’

Op een maandag had Robin zijn zoontje, zoals iedere week, opgehaald bij zijn ouders in Brabant. Na het eten reden vader en zoon terug richting hun huis in Rotterdam. Op de A16, vlak na een tunnel, stond plotseling een auto stil op de snelweg.

De bestuurder van die auto had het voertuig net gekocht en stond zonder alarmlichten stil. Volgens het relaas was hij al minutenlang aan het bellen met de verkoper.

Robin reed met zijn bestelbus 100 kilometer per uur en probeerde nog uit te wijken. „Ik heb nog naar links gestuurd, maar als je 100 kilometer per uur rijdt en voor je staat in één keer een object stil, ben je klaar.”

Van de botsing zelf herinnert hij zich weinig. „Ik weet alleen nog dat ik heel veel bloed zag. Ik heb zijn handje gepakt en hij zei ‘papa’ tegen me. Dat is het laatste wat hij heeft gezegd.” Robin bleef ongedeerd. Joël werd zwaargewond naar het ziekenhuis gebracht.

Moeder Iris in Erasmus MC: ‘Maar dood? Nee’

Iris kwam kort daarna aan in het Erasmus MC, het ziekenhuis waar ze op dat moment zelf werkte. Ze had als medewerker op de afdeling neurologie veel gezien, maar kon niet geloven dat haar eigen zoon zou overlijden.

„Toen ik Joël zag liggen, wist ik: ‘Dit is niet goed’. Ik werkte op de afdeling neurologie; ik had al veel gezien. Hij zou zwaar gehandicapt zijn en ik zou stoppen met werken en voor hem gaan zorgen. Maar dood? Nee. Dat gebeurt bij een ander, maar niet bij ons.”

Artsen konden uiteindelijk niets meer voor Joël betekenen. Robin en Iris besloten de apparatuur die hem in leven hield stop te laten zetten. Joël overleed vervolgens in de armen van zijn vader.

Het verlies laat zich volgens Iris nauwelijks in woorden uitdrukken. „Als je voor het eerst moeder wordt, kun je niet beschrijven hoe groot de liefde voor je kind is. Zo kan ik ook niet omschrijven hoe het voelt als je je kind, ons eerste kindje, verliest. Geamputeerd. Ondraaglijk.”

Robin en Iris bouwen na verlies Joël hun gezin opnieuw op

Met intensieve therapie probeerden Robin en Iris daarna hun leven weer op te pakken. Ze spraken met elkaar af om niets voor elkaar verborgen te houden, ook niet op hun donkerste momenten.

„De ochtend dat we uit het ziekenhuis kwamen, vroegen we onszelf af: ‘Gaan we achter Joël aan, want zo sterk was het gevoel, of gaan we er nog iets van maken? Door af te spreken álles tegen elkaar te zeggen, of we nu suïcidaal of blij waren, hebben we het samen gered. De waarom-vraag stellen we niet. Je krijgt toch nooit antwoord.”

Inmiddels hebben Robin en Iris twee andere zoons, James en Jaël. Iris bleek kort na het ongeluk zwanger van James. Drie jaar na het ongeval werd Jaël geboren.

Het geluk om hun gezin neemt het gemis van Joël niet weg. „Je staat ermee op en gaat ermee naar bed”, zegt Robin. „Je zit met z’n vieren aan tafel, in plaats van met zijn vijven. Als ik thuiskom van mijn werk, komen er twee kinderen op me af. Dat hadden er drie moeten zijn.”

De bestuurder van de stilstaande auto werd volgens de aangeleverde informatie uiteindelijk schuldig bevonden aan het veroorzaken van een dodelijk verkeersongeval en kreeg een voorwaardelijke gevangenisstraf van zeven maanden.

Bijna helft van fietsers gebruikt telefoon onderweg

Dat veel Nederlanders de risico’s van telefoongebruik kennen, betekent niet dat ze hun toestel laten liggen. Uit een peiling van Motivaction voor de nieuwe MONO-campagne blijkt dat 77 procent van de fietsers en 72 procent van de automobilisten het belangrijk vindt om ongestoord onderweg te zijn.

Toch gebruikt bijna de helft van de fietsers weleens een telefoon onderweg. Vier op de tien lezen berichten en ruim een derde verstuurt berichten, belt of maakt foto’s of video’s.

Onder automobilisten gebruikt zes op de tien de telefoon weleens in het verkeer. Een deel daarvan belt handsfree, wat is toegestaan. Maar 43 procent leest berichten en 36 procent verstuurt ze. De helft stelt de navigatie tijdens het rijden in.

Nieuwe MONO-campagne: maak ‘Niet storen’ een gewoonte

Het ministerie probeert daarom niet alleen mensen ervan te overtuigen dat telefoongebruik afleidt, maar wil vooral het gedrag vóór vertrek veranderen. De nieuwe campagne heet ‘Hoe je ook vertrekt, vertrek MONO’.

Het advies: schakel voor vertrek de functie ‘Niet storen’ in, zet je telefoon op stil of stop hem weg. Stel ook de navigatie in voordat je begint te rijden. Op dit moment zet ongeveer een op de tien fietsers en automobilisten de telefoon vooraf op ‘Niet storen’. Een kwart kiest voor de stille stand.

Minister Vincent Karremans van Infrastructuur en Waterstaat zegt daarover: „Afleiding in het verkeer leidt tot ruim 100 doden per jaar en tot een veelvoud aan gewonden. Dat is een enorm aantal, zeker als je bedenkt dat we hier zelf een grote rol in spelen. Gedragsonderzoek heeft aangetoond dat het bijna niet te doen is om geen gehoor te geven aan de afleiding van de smartphone: als je hem ziet trillen of oplichten, grijpt bijna iedereen naar z’n mobiel. Daarom is de boodschap: kijk of je die afleiding kunt wegnemen. Dan maken we het verkeer met z’n allen een stuk veiliger.”

Ouders Joël (1): ‘Het berichtje staat er over een uur ook nog’

Voor Robin en Iris zijn de cijfers achter de campagne inmiddels werkelijkheid geworden. Hun boodschap aan andere weggebruikers is om de aandacht bij het verkeer te houden en stil te staan bij wat één moment van afleiding kan veroorzaken.

„Je bent er dan met je aandacht niet bij. Het berichtje dat je krijgt, staat er over een uur ook nog. Daar heb je nog alle tijd voor. Wij hebben geen tijd meer met Joël gekregen. En dat voelen we elke minuut.”

Dit zijn de best gelezen artikelen van dit moment:

Reacties