Van crypto tot ETF: in De Beleggingsrekening van… vragen we elke week een Metro-lezer naar zijn of haar beleggingsportefeuille. Wat zit erin, waarom juist dat – en wat heeft het tot nu toe opgeleverd? Deze week: Shanice, die beleggen eerst spannend vond, maar inmiddels is dat veranderd. „Ik zie ook wel dat het een manier is om van geld méér geld te maken, iets wat met sparen nauwelijks lukt.”
Naam: Shanice (45)
Beroep: ondernemer
Netto inkomen: 13.000 euro per maand (met z’n tweeën)
Maandelijkse inleg: „Dat doen we niet maandelijks, maar eens in de zoveel tijd. Soms na een paar maanden, soms eens per jaar. Gemiddeld zal het zo’n 15.000 euro per jaar zijn.”
Gemaakte winst: „Weet ik niet precies, omdat de winst meestal weer wordt belegd. Maar bij elkaar denk ik zo’n 20.000 tot 25.000 euro.”
De Beleggingsrekening van Shanice
Waarom ben je gaan beleggen?
„Door mijn man, die ermee begon. Zelf vond ik beleggen altijd best eng; voor mijn gevoel hóórde geld gewoon op een spaarrekening. Komt misschien ook omdat ik opgroeide met ouders die nogal risicomijdend waren, dus voor mij betekende beleggen vooral dat je je geld kwijt kon raken. Mijn man dacht daar heel anders over. Hij riep dat beleggen juist rendement oplevert en hij verdiepte zich erin, keek per bedrijf hoe de kansen lagen… dát vond ik dan wel weer interessant om te zien.
Bovendien waren er in mijn omgeving best veel vrouwen die ook belegden. Ha, ik heb zelfs nog even gedacht over het oprichten van een beleggingsclub, maar die is er uiteindelijk niet gekomen.”
Hoeveel geld steek je in het beleggen?
„Ik ken mensen die standaard 10 procent van hun inkomen inleggen, maar wij doen het meer op gevoel en dat hangt weer af van de markt. Als de markt goed beweegt, investeren we vaak meer. Gemiddeld zal het ongeveer 15.000 euro per jaar zijn, maar we beleggen dus niet met een vast bedrag per maand.”
Wat voor soort aandelen heb je, of waar beleg je in?
„We hebben wat ETF’s, maar vooral aandelen van bedrijven. Mijn man houdt dat allemaal in de gaten: hij kijkt welke bedrijven in de lift zitten, koopt aandelen voor een bepaalde periode en verkoopt ze weer als ze goed hebben gepresteerd. Ik kan bij vlagen ook heel actief zijn in het beleggingsnieuws volgen. Dan app ik mijn man dingen als: moeten wij niet tóch weer in Nvidia? Andere voorbeelden van bedrijven zijn bijvoorbeeld ASML. Daar hebben we lang aandelen in gehad, maar ook Meta, toen dat enorm groeide.
Momenteel hebben we onder meer aandelen in Magnum en Roblox, maar we investeren ook in andere gamebedrijven, farmaceuten of luchtvaartbedrijven, zowel Nederlands als Amerikaans. Soms zegt mijn man dat we ‘short’ gaan op een bepaald aandeel, zoals laatst met Tesla. Eerlijk: ik weet nog steeds niet wat ‘short’ precies betekent, maar het pakte in dit geval positief uit. We investeren kortom in grote bedrijven die constant in beweging zijn. Ja, daar hoort een bepaald risico bij, maar over het algemeen levert het ons geld op.”
Hoe vind je het om te beleggen? Spannend, of juist ‘go with the flow’?
„In het begin vond ik het echt spannend, zeker gezien mijn jeugd. Bij ons thuis was beleggen iets engs: mijn ouders dachten altijd dat geld gewoon veilig op de bank moest staan. Toen mijn oom en tante in de jaren 90 gingen beleggen, kon mijn moeder het ook niet begrijpen. Dat kon niet goed gaan, dat móest wel hun financiële einde betekenen. Ze zat zelfs op Teletekst de beurskoersen te volgen omdat ze bang was dat alles zou instorten. Gebeurde allemaal niet, uiteraard, maar de ‘angst’ zat er dus wel in. En toen trouwde ik ook nog eens met iemand die niet bepaald risicomijdend is, maar juist heel offensief belegt.
Ik dacht: als we een paar duizend euro verliezen is dat vervelend, maar overkomelijk. Maar tienduizenden euro’s? Uiteindelijk zag ik dat het best goed ging, zolang je je investeringen maar actief blijft volgen. Ik ben dus niet helemaal ‘go with the flow’: je moet er echt bovenop zitten. Maar daardoor vind ik beleggen niet meer eng. Ik zie ook wel dat het een manier is om van geld méér geld te maken, iets wat met sparen nauwelijks lukt.”
Ben je weleens bang dat de boel instort?
„Ja, natuurlijk wel. Maar we proberen onze portefeuille zo breed mogelijk te houden. Als de tech-industrie slecht gaat, zitten we ook nog in andere sectoren. We investeren ook in farmaceutische bedrijven, zoals Novo Nordisk, het bedrijf achter Ozempic. Dat heeft goed gerendeerd, maar niets is heilig, dus we verkopen het net zo makkelijk weer. Kijk, soms gebeurt er iets in de wereldpolitiek en denk ik meteen: dit is niet goed voor mijn aandelen. Maar uiteindelijk wordt er altijd ergens geld verdiend. Je moet het alleen goed blijven volgen.”
Zijn je aandelen al eens flink gekelderd, of juist enorm gestegen? En wat dacht je toen?
„Allebei. Er is altijd wel een aandeel dat daalt. Via de app van Saxo zie je dan ineens allemaal rode cijfers, en ik heb ook weleens 2000 euro op een bedrijf verloren. Dan moet je beslissen: verkoop je de boel of wacht je af? Wij hebben geleerd dat het soms beter is om je verlies te nemen en het geld opnieuw te investeren in iets dat wél goed rendeert.
We zijn ook weleens 10.000 euro kwijtgeraakt. Ik weet niet meer welk aandeel dat was, denk dat ik het heb verdrongen, haha. Maar andersom hebben we ook enorme stijgers gehad, dan denk ik: hadden we er maar meer geld in gestopt. Dat is meteen de hele betekenis van beleggen: achteraf lijkt alles logisch, maar je kunt niet in de toekomst kijken.”
Wat hoop je voor de toekomst, qua beleggen? Heb je een bepaald doel?
„Beleggen is eigenlijk onze spaarrekening. Natuurlijk hebben we ook gewoon spaargeld, maar dat levert weinig op. We doen dit dus echt om vermogen op te bouwen. Zodat we de studie van onze kinderen kunnen betalen, of we niet meteen in de problemen komen als werk ineens wegvalt. Bovendien zal de huizenmarkt later ook niet bepaald gunstig zijn voor mijn kinderen, dus met wat extra geld kan ik ze hopelijk op weg helpen.”
Zou je het anderen aanbevelen? Of wat is jouw tip?
„Ja, zeker. Maar als je zelf aandelen koopt, moet je je er wel echt in verdiepen. Mijn tip: volg het nieuws een beetje, verdiep je in bedrijven en begin klein. Je leert vanzelf wat werkt. Zolang je het maar goed in de gaten houdt. En anders kun je altijd nog in fondsen gaan beleggen en het beheer aan anderen overlaten, dat voelt misschien veiliger.”
Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.
Wil je meer edities van De Beleggingsrekening lezen? Deze vielen in de smaak bij onze lezers:
- De Beleggingsrekening van Myrte (40): ‘Ik heb 100.000 euro geïnvesteerd in een huis in Spanje’
- De Beleggingsrekening van Lizette (38): ‘Het eerste jaar leed ik meteen 3000 euro verlies’
- De Beleggingsrekening van Lina (34): ‘Ik hoop dat ik met één van die coins ooit een klapper maak’
