In de rubriek Financiële fout behandelen we elke week een financiële biecht van een lezer. Van grote financiële misstappen tot de kleinste financiële blunders. Deze week: Maribel (44), die haar dochter wilde helpen met een studentenkamer, maar nu zelf opdraait voor de huur. Lesley Echteld van De Gezinsportemonnee deelt haar tips over deze financiële misser.
Maribel (44): „Toen mijn dochter (19) ging studeren en eindelijk een kamer vond, was ik ontzettend blij voor haar. Iedereen weet hoe lastig het tegenwoordig is om woonruimte te vinden, zeker in Amsterdam. De verhuurder wilde wel één ding: een garantsteller. Omdat mijn dochter student was en geen vast contract had, was dat eigenlijk de enige manier waarop ze de kamer kon krijgen. Dus tekende ik.
Natuurlijk help je je kind daarmee. Bovendien ging ik ervan uit dat ze haar zaken redelijk op orde had. Ze had een bijbaantje gevonden, kreeg wat studiefinanciering en woonde niet extreem duur. Haar huur bedroeg 650 euro per maand, voor Amsterdam was dat goedkoop. Ik zag geen enkel probleem.
Van baantje naar baantje
Al snel merkte ik dat mijn dochter nogal anders tegen werk aankijkt dan ik. Ze ging van bijbaantje naar bijbaantje. Nergens hield ze het langer dan een paar weken, of hooguit een maand, vol. Dan was het werk niet leuk genoeg, dan waren de collega’s vervelend of waren de werktijden niet ideaal. Iedere keer was er wel een reden om weer iets anders te zoeken. In het begin dacht ik nog: ze is jong, ze moet haar weg vinden. Maar ondertussen kwam er steeds minder geld binnen.
Na een halfjaar kreeg ik een telefoontje van de verhuurder. Er was een huurachterstand ontstaan. Ik dacht eerst dat het om een misverstand ging, maar dat bleek niet zo te zijn. Mijn dochter had al twee maanden haar huur niet betaald.
Wel naar feestjes
Toen ik haar ermee confronteerde, kreeg ik allerlei verhalen te horen. Ze had, zonder dat ik het wist, tijdelijk zonder werk gezeten. Ze zou het oplossen, want er kwam binnenkort weer geld binnen. Maar dat gebeurde niet.
Wat ik later hoorde, maakte me misschien nog wel bozer. Terwijl de huur bleef liggen, ging ze gewoon uit. Festivals, feestjes en weekenden weg met vrienden. Ze leefde alsof er niets aan de hand was. Blijkbaar was er voor dat soort dingen wel geld, maar voor haar huur niet.
De rekening kwam bij mij terecht
Omdat ik garant stond, kwam de verhuurder uiteindelijk bij mij uit. Dat is natuurlijk precies waarvoor je tekent, maar op dat moment besef je pas écht wat dat betekent. Ineens was ík degene die de huurachterstand moest oplossen.
En niet één keer. Want nadat ik het had opgelost, gebeurde het opnieuw. Inmiddels betaal ik maandelijks 650 euro om te voorkomen dat ze haar kamer kwijtraakt. Want hoe boos ik ook ben, ik wil ook niet dat mijn dochter straks op straat staat.
Dat is precies het probleem. Als ouder blijf je helpen, zelfs als je weet dat je dat misschien niet zou moeten doen. Ik heb het gevoel dat mijn dochter de ernst van de situatie niet inziet en ergens besef ik ook dat ik haar daarin zelf heb geholpen.”
Tips van Lesley van De Gezinsportemonnee
Lesley Echteld van De Gezinsportemonnee is goed onderlegd in geldzaken en geeft tips bij dit soort problemen:
„Wat fijn dat Maribel haar dochter heeft willen helpen. De woningmarkt is ontzettend lastig, zeker voor studenten. Veel ouders staan daarom garant zodat hun kind überhaupt een kans maakt op een kamer. Dat is een begrijpelijke keuze en laat zien dat je als ouder graag een steuntje in de rug geeft als je kind een belangrijke stap naar zelfstandigheid zet.
Duidelijke afspraken maken
Tegelijkertijd laat dit verhaal zien dat garant staan meer is dan een handtekening zetten. Op het moment dat de huur niet betaald wordt, kan de verhuurder bij de garantsteller aankloppen. Daarom is het verstandig om vooraf duidelijke afspraken met je kind te maken over geld, verantwoordelijkheid en wat er gebeurt als er betalingsproblemen ontstaan. Niet omdat je wantrouwen hebt, maar juist om misverstanden te voorkomen.
Het positieve is dat je op 19-jarige leeftijd nog volop in ontwikkeling bent. Je zit financieel vaak in een overgangsfase, waarin je steeds meer vrijheid en verantwoordelijkheid krijgt, terwijl je nog leert welke keuzes op de lange termijn verstandig zijn. Fouten maken hoort daarbij, maar juist die ervaringen kunnen waardevolle lessen opleveren en helpen om financieel volwassen te worden.
Samen inzicht krijgen
Mijn advies aan Maribel is om samen met haar dochter inzicht te krijgen in haar inkomsten, uitgaven en prioriteiten. Kijk niet alleen naar de huurachterstand zelf, maar ook naar de keuzes die daaraan hebben bijgedragen. Door samen duidelijke afspraken te maken en haar dochter stap voor stap meer verantwoordelijkheid te geven, kan dit alsnog een belangrijk leermoment worden waar ze later veel profijt van heeft.
Uit onderzoek blijkt dat jongeren die al op jonge leeftijd leren omgaan met geld, bijvoorbeeld door zakgeld en kleedgeld, vaak meer financiële vaardigheden ontwikkelen. Dat betekent niet dat zij nooit fouten maken, maar wel dat ze doorgaans beter voorbereid zijn op financiële keuzes en de gevolgen daarvan. Financiële opvoeding stopt niet zodra een kind 18 wordt: juist in de jaren daarna worden de lessen in de praktijk gebracht.”
De Gezinsportemonnee is een online platform over geldzaken, besparen en gezinsfinanciën, opgericht door Lesley Echteld om het taboe op geld te doorbreken. Vanuit haar ervaring als moeder van vijf kinderen deelt zij praktische en toegankelijke tips waarmee gezinnen meer grip krijgen op hun financiën. Haar kracht ligt in het vertalen van financiële onderwerpen naar herkenbare situaties uit het dagelijks leven.
Lezen over financiële fouten die onze lezers maakten én het advies daarvoor? Check dan deze artikelen:
- Financiële fout: ‘Een gezamenlijke spaarrekening met mijn partner leek handig, tot we uit elkaar gingen’
- Financiële fout: ‘Mijn ouders hadden een spaarrekening voor mij, die ik zodra het kon helemaal leeghaalde’
- Financiële fout: ‘Mijn ex vroeg me met haar studieschuld te helpen. Toen het was afbetaald, verliet ze me’
- Financiële fout: ‘Mijn vriend dacht dat ik iedere maand spaarde, maar ik gaf m’n geld uit aan impulsaankopen’
