Waar de één op 30-jarige leeftijd nog studeert of dagelijks naar de baas op kantoor rijdt, besluit een ander jong en ondernemend te zijn. En om een schoolproject over een modelabel in haar werkzame leven voort te zetten. Met succes: Kelly is 26 en verkoopt haar duurzame merk nu online en in zestig zaken in Nederland en België.
Hoe krijg je het ondernemen op heel jonge leeftijd allemaal voor elkaar? Dat vraagt Metro regelmatig aan een jongere in Jong en Ondernemend. Deze keer dus aan Kelly, die haar bedrijf Attire Amsterdam vijf jaar geleden begon en dat sinds drie jaar fulltime kan bestieren.
Jort in Jong en Ondernemend
Naam: Kelly van der Wijst
Leeftijd: 26
Geboren in: Schagen
Woont: ruim vijf jaar in Amsterdam („Schagen is best leuk door familie, maar ik ga graag met gierende banden weer naar huis”)
Functie: eigenaar van Attire Amsterdam. Attire staat voor ‘in Nederland handgemaakte kleding, met liefde voor ambacht en duurzaamheid; vaak unieke exemplaren, soms beperkte oplages’ (daar hangt uiteraard ook een prijskaartje aan dat niet te vergelijken valt met ketens met massaproductie)
Aantal medewerkers: „Eén hoofdcoupeuse, Reiny. Twee meiden voor social media en marketing, zij zijn ook de modellen op de website. En nog een freelance-coupeuses (naaisters, red.).”
Studie na de middelbare school: modelstyling aan de Artemis Academie in Amsterdam
Jong en ondernemend vanuit een schoolproject
Op Artemis begon je je jong en ondernemend-avontuur met een schoolproject?
„Ja, tijdens mijn afstuderen in coronatijd. We moesten iets maken wat duurzaam was, met het oog op de toekomst. In een kringloopwinkel vond ik een mooie jas, een Burberry-blazer, met een groot gat aan de achterkant. Met zo’n mooi merk kon ik wel iets tofs doen. Hij hing daar voor een paar euro, terwijl hij normaal 600 of 700 euro kostte. Met de naaimachine van mijn moeder ging ik toen aan de slag en ik heb er een nieuw en exclusief exemplaar van gemaakt.”
Wat je nu dus doet is het zogeheten kleding upcyclen?
„We ontwerpen ook, maar upcyclen doen we wel het meest. Ik koop bijvoorbeeld tweedehands blazers op, in Duitsland en Italië vooral. Die worden gestoomd en gereinigd en vermaken we tot een nieuw kledingstuk. Ook van reststoffen en voeringen maken we jassen, tassen en broeken. Niks gaat weg, zeg maar. En elke keer is het een uniek item. Zo verkoop ik het ook aan de klant: ‘Hier is er maar één van’. Altijd met een touch, zodat het ons eigen merk wordt.”
‘Tweedehands kleding, dat is toch vies?’
Geven mensen als zangeres Pommelien Thijs en influencers een boost aan het kleding upcyclen?
„Het ligt er een beetje aan hoe en waar en wat. Pommelien Thijs maakt voor Schagen bijvoorbeeld niets uit, toen ik daar begon, vonden mensen tweedehands kleding alleen maar vies en zeiden ze ‘gadver’. Mijn oma zei zelfs ’tweedehands, dat doe je toch niet aan?’ Ze draagt mijn kleding nu wel trouwens. In Amsterdam trof ik heel veel kringloopzaken en het Waterlooplein is een soort walhalla.
Van onze zestig verkooppunten vond je er in het begin veel meer in Brabant en België dan in het Oosten en de Kop van Noord-Holland bijvoorbeeld. Nu is dat meer verspreid. Toch kan ik niet ontkennen dat beroemdheden en influencers een positieve draai aan kleding upcyclen hebben gegeven. Ik denk dat dat nu meer wordt gedaan dan ooit. Tegelijkertijd zijn er mensen die het nog steeds vies vinden.”
Ben je altijd met duurzaamheid bezig geweest, of ben je er door het schoolproject ingerold toe je jong en ondernemend werd?
„Niet altijd, ik heb het in elk geval niet van huis uit meekgekregen. Wel werd ik er vaak mee geconfronteerd hoeveel kleding er wordt weggegooid. Kleding die niet verkocht wordt, belandt gewoon op een hoop en wordt in brand gestoken. Bij mijn opleiding ging mijn toelatingsexamen ook over duurzaamheid, over het verschil tussen fast fashion en slow fashion. Duurzaamheid is vanaf toen voor mij de rode draad geweest op Artemis. Verder vind ik het leuk als mensen iets unieks dragen. Voor mij was vijf meiden met dezelfde Zara-trui op een schoolfeestje een nachtmerrie.”
Dure kleding valt aan de klant uit te leggen
Als je alle kleding met de hand maakt en vermaakt, dan wordt het toch flink duur?
„Jawel. De gemakkelijkste weg is produceren in China, Bangladesh, Portugal of wherever, maar ik vind het belangrijk dat mensen eerlijke lonen krijgen. Daarom maken we de kleding in Nederland, wat met bijbestellingen bijvoorbeeld ook handig is. Het is inderdaad stukken duurder, maar we kunnen aan de klant heel goed uitleggen waarom een blazer een paar honderd euro kost. Ons verhaal daarbij is logisch en er is begrip voor het feit dat een jasje uit China 80 euro kost en bij Attire ruim 300 euro. Er zit heel veel liefde en ambacht in en we gooien nooit een stofje weg. Ik hoop dat die gedachte niet uitsterft.”
Jij zet je echt af tegen massaproductie hè?
„Ja, daar zijn we echt tegen. In de showroom hier (Archangelkade, red.) hangen volgens mij ook maar veertig kledingstukken.”
Grote beslissing om om jong en ondernemend te zijn
Kun je inmiddels goed leven van je bedrijf?
„Ja. In het begin was het lastig, omdat ik nog werkte als bedrijfsleider in een kledingwinkel. Ik moest de knoop voor mezelf doorhakken. Tijdens de vakantie besloot ik: ze kunnen allemaal het rimram krijgen, ik ga ontslag nemen en dat nog even aan niemand vertellen, zodat niemand er nog iets van kan vinden. Dat is inmiddels ruim drie jaar geleden. Het is de beste keuze geweest die ik ooit heb gemaakt en ik raad het iedereen aan, als je wat anders zou willen. Zoiets moet bij ondernemen ook wel, anders blijft het voor eeuwig een leuke hobby. Ik heb nu een goed leven en kan ook de nodige euro’s in het bedrijf blijven stoppen om groei mogelijk te maken.”
Zat het jong en ondernemend zijn in je bloed?
„Ik heb het vooral van mijn opa. Hij heeft altijd in de auto’s gezeten en heeft autogarages gehad. Toen ik mijn eigen kledingbedrijf wilde beginnen, zijn we er samen goed voor gaan zitten. Mijn opa heeft bijvoorbeeld van alles verteld over prijzen en marges en andere dingen waarvan ik geen idee had. Hij is nu mijn grootste fan en appt me altijd als hij vindt dat ik bijvoorbeeld iets op de website moet aanpassen. Of hij stapt hier spontaan het kantoor binnen.”
‘Dan maar een keer niet op vakantie’
Heb je meer tips en misschien financiële hulp gekregen, behalve die van opa? Of heb je verder alles zelf uitgevogeld?
„Ik heb veel zelf gedaan en elke euro die ik had erin gestopt. Op een gegeven moment heeft mijn vriend ook geïnvesteerd, maar nu is Attire weer helemaal van mij. Ik wil graag alles zelf doen. Dat geeft het meeste kracht aan mijn merk. Dan maar een keer niet op vakantie.”
Als je jong en ondernemend bent, kan het pad in het begin vol hobbels en kuilen zijn. Hoe was dat bij jou?
„Je gaat altijd wel een paar keer op je bek en dan moet je weer opstaan en doorgaan. Mijn grootste drama was vorig jaar nog met PostNL, toen het bedrijf veertien pakketten is kwijtgeraakt. Daar heb ik mega-schade van gehad omdat ik de collectie zo niet kon uitleveren. Je leert van zulke dingen hoor, maar het was wel een klap in mijn gezicht.”
Wie jong en ondernemend is, heeft al snel de neiging om weken van 80 uur te maken. Jij ook?
„Dat gebeurt ja, het sluipt erin. Ik heb het nu minder druk dan toen ik die andere baan van 32 uur ernaast had. In principe werk ik vijf dagen, maar ik ga ook op zaterdag vaak naar kantoor of doe administratieve dingen vanuit huis. Ik vind het best lekker om soms in mijn eentje op kantoor te zijn. Gisteren heb ik ook een hele zondag gewerkt. Dat zal niet iedereen snappen, maar ik lig daarna dan in bed en denk ‘ah leuk, morgen een nieuwe week’. Wel probeer ik ’s avonds wat minder de mail in de gaten te houden. Dat doe ik de volgende ochtend wel meteen natuurlijk, haha.”
‘Als ik echt rust in mijn hoofd heb…’
Als je wel echt vrij bent, wat vind je dan leuk om te doen?
„Ik sport graag in de sportschool en ik doe aan tennis, padellen, pilates en golf. Verder wandel ik graag met mijn hondje ergens in een park en ik haal graag een koffietje met een vriendinnetje. Als ik echt rust in mijn hoofd heb, vind dat ik zonder mijn telefoon kan en geniet ik een dagje van de spa.”
Wat is je levensmotto?
„Ik probeer alleen maar dingen te doen die ik leuk vind. Dat zeg ik ook altijd tegen anderen: living life and doing cool things. Vier het leven en geniet van alles, want je weet nooit hoelang het duurt en wat er op je pad komt.”
Als er in Schagen nu een klein Kellytje rondloopt die jong en ondernemend wil worden, wat zeg je haar dan?
„Doen, doen, altijd doen. En ik zou vertellen over dat ik sieraden verkocht toen ik 15 was, via Instagram met een Tikkie. Toen leerde ik dat niet iedereen aardig tegen je zal zijn en dat je een dikke huid moet hebben. Maar doen wat je leuk vindt, zou mijn grootste tip zijn. Daarmee kom je het verst.”
Meer artikelen van de rubriek Jong en Ondernemend lezen?
Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.
