In de rubriek Ex-treem gênant deelt een lezer iedere week een verhaal over die ene ex die hij of zij nooit meer zal vergeten: in positieve of héél negatieve zin. Deze week: Bastiaan (41), die merkte dat zijn nieuwe relatie steeds meer onder druk kwam te staan door iets wat voor hem niet ter discussie stond: zijn kind. „Ik wil mijn zoon zien wanneer dat nodig is, wanneer ik dat wil en zonder dat daar commentaar op komt.”
Bastiaan (41): „Na mijn scheiding, een jaar eerder, had ik wel weer zin om te gaan daten. Ik had al wat pogingen gedaan via een datingapp, maar dat liep allemaal op niks uit. Totdat een collega me op haar bruiloft voorstelde aan haar nichtje. We hebben de hele avond met elkaar staan praten en met elkaar gedanst.
Van het een kwam het ander. Vanaf dat moment zagen we elkaar vaak, we hadden veel lol en ik dacht: misschien is dit wel iemand met wie ik opnieuw iets kan opbouwen. Maar toch werd ik na een paar maanden huiverig, vooral als we het over mijn zoon hadden.
Zoon
Ik heb een zoon van 4, hij is het belangrijkste in mijn leven. Ik zie hem om het weekend en daarnaast nog regelmatig tussendoor, bijvoorbeeld op woensdag- of vrijdagmiddag. Voor mij is dat vanzelfsprekend. Die tijd samen wil ik niet missen, ik geniet er te veel van.
Mijn vriendin begon steeds vaker opmerkingen te maken over hoe vaak ik mijn zoon zag. Eerst was het subtiel: dan vroeg ze of ik hem ‘alweer’ ging zien dat weekend. Later werd het duidelijker. Ze vond dat ik er te veel mee bezig was, dat ik te veel energie in mijn kind stak en te weinig in onze relatie. Op een gegeven moment zei ze zelfs dat ze het lastig vond dat ik zo’n sterke band met hem had.
Niet onderhandelbaar
Dat kwam hard binnen. Niet omdat ik het niet belangrijk vond wat zij voelde, maar omdat het voor mij simpelweg niet onderhandelbaar is. Mijn kind gaat voor alles. Dat is geen keuze die ik maak per situatie, dat is gewoon hoe het is.
Wat het ingewikkeld maakte, was dat het steeds terugkwam. Als ik hem zag, was het ‘alweer’. Als ik hem tussendoor even oppikte of tijd met hem doorbracht, volgde er een zucht of een opmerking. Ik moest me verantwoorden voor iets wat voor mij het meest normale ter wereld is.
Steeds meer spanning
Ik merkte dat ik steeds meer spanning voelde rondom iets wat juist mooi en vanzelfsprekend zou moeten zijn. En dat klopte niet. Ik wilde niet in een situatie zitten waarin ik me schuldig zou voelen over de band met mijn eigen kind.
Na zes maanden en heel wat gesprekken waarin het niet echt beter werd, heb ik de knoop doorgehakt. Ik heb de relatie tussen ons beëindigd. Ik wil mijn zoon zien wanneer dat nodig is, wanneer ik dat wil en zonder dat daar commentaar op komt. Achteraf is het voor mij simpel: als iemand moeite heeft met mijn rol als vader, dan zijn we geen match. Hoe leuk het in het begin ook kan lijken.”
Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.
Benieuwd naar andere verhalen over exen van onze lezers? Ook in deze stukken deden zij een boekje open:
- Ex-treem gênant: ‘Hij nam me mee naar een familiedag, waar hij me voorstelde als ‘een vriendin’’
- Ex-treem gênant: ‘Hij beweerde een eigen appartement te hebben, maar bleek gewoon bij zijn moeder te wonen’
- Ex-treem gênant: ‘Hij zei dat hij ruimte nodig had en vertrok naar Bali… met een ander’
- Ex-treem gênant: ‘Hij loog dat hij naar bed ging, maar stond diezelfde avond met een andere vrouw op een festival’
