Opvoeden, hadden we er maar een handleiding voor. Het ouderschap gaat gepaard met zowel intense geluksmomenten als met een hoop kopzorgen. Daarom beantwoordt Sofie Vissers, hoofdredacteur van J/M Ouders en moeder van twee kinderen, wekelijks voor Metro een opvoedvraag van ouders. Deze week het dilemma van Evie (40): „Ik wil het slechte rapport van mijn kind aanvechten, hoe pak ik dit aan?”
Sofie schiet te hulp.
Opvoedvraag: ‘Ik ga het slechte rapport van mijn kind aanvechten’
Dag Sofie,
Mijn zoon van 8 kwam altijd met goede resultaten thuis, maar sinds dit schooljaar zijn zijn rapporten ineens een stuk slechter. Volgens mij heeft dat te maken met de klik met zijn juf. Waar eerdere juffen hem duidelijke regels en structuur boden, mist hij dat bij deze juf. Terwijl hij daar juist zoveel behoefte aan heeft. Zonder die houvast gaat hij grenzen opzoeken en raakt hij afgeleid. Hij wordt door de juf vaak gezien als lastpak.
In zijn laatste rapport zie ik dat hij zowel voor rekenen als taal lager scoort. Dat doet pijn, vooral omdat rekenen juist zijn grote talent is. Hij is echt een rekenwonder, maar daar zie ik op papier niets van terug.
Ik herken mijn zoon niet in deze cijfers en ik heb het gevoel dat hij door de moeizame relatie met zijn juf niet heeft kunnen laten zien wat hij werkelijk kan. Thuis zie ik hem met plezier sommen maken op de IPad. Daarom wil ik graag met de school in gesprek over de beoordeling. Maar hoe pak ik dit aan? En in hoeverre kun je een rapport aanvechten als je vindt dat het geen eerlijk beeld geeft van je kind?
Groet,
Evie
Het antwoord
Begrijpelijk dat je je zorgen maakt als de resultaten van je zoon ineens teruglopen! Zeker wanneer je weet dat hij het wel kán. Toch is het belangrijk om een rapport niet alleen te bekijken als een oordeel over wat je kind kan, maar ook als een momentopname van hoe het op school gaat.
De relatie tussen een leerling en leerkracht kan zeker invloed hebben op motivatie, werkhouding en prestaties. Sommige kinderen hebben veel behoefte aan structuur, voorspelbaarheid en duidelijke verwachtingen. Wanneer die aansluiting minder goed is, kunnen zij sneller afgeleid raken of minder tot hun recht komen. Dat betekent echter niet automatisch dat de beoordeling onjuist is.
Ga in gesprek
Ga daarom het gesprek met de school open aan. Vraag waarop de lagere cijfers zijn gebaseerd en welke observaties de leerkracht heeft gedaan. Bespreek ook wat je thuis ziet: een kind dat plezier heeft in rekenen en daarvoor mogelijk meer in zijn mars heeft dan het rapport laat zien. Probeer samen te onderzoeken waar de terugval vandaan komt en welke ondersteuning nodig is.
Een rapport formeel aanvechten is meestal lastig, omdat scholen professionele ruimte hebben bij hun beoordeling. Wel heb je recht op uitleg en kun je vragen om aanvullende toetsgegevens of een vervolggesprek. Het doel is daarbij niet zozeer het rapport veranderen, maar helder krijgen wat je zoon nodig heeft om weer te laten zien wat hij kan.
Lees op J/M Ouders het verhaal van Noah (15): ‘Ik snap niet dat mijn ouders me zo hard pushen ik kan toch ook gewoon een jaar overdoen?’
Meer weten over kinderen en opvoeding? Deze artikelen zijn de afgelopen tijd goed gelezen:
- Opvoedkundigen hameren op het belang van emotionele intelligentie bij kinderen, iets dat soms vergeten wordt. Zo breng je kinderen die intelligentie bij.
- Ook als je kind al volwassen is, kan er nog weleens strijd tussen jullie ontstaan. Volgens een psycholoog zijn er drie tactieken die je het best kunt toepassen in zo’n situatie.
- Zijn je kinderen onbedoeld verwend? Deze uitspraken van jou als ouder kunnen daaraan bijgedragen hebben.
- Ouders doen regelmatig aan omkopen of dreigen. Denk maar aan: ‘Als je nu meekomt, krijg je thuis een snoepje’. Volgens een kinderarts kun je echter veel beter iets anders doen.
