Opvoeden, hadden we er maar een handleiding voor. Het ouderschap gaat gepaard met zowel intense geluksmomenten als met een hoop kopzorgen. Daarom beantwoordt Sofie Vissers, hoofdredacteur van J/M Ouders en moeder van twee kinderen, wekelijks voor Metro een opvoedvraag van ouders. Deze week het dilemma van Diana (41): „Mijn kinderen gaan dit jaar niet mee op vakantie, mijn man ik hebben rustig nodig. Is dit gek?”
Opvoedvraag: ‘Is het gek dat wij onze dochters dit jaar niet meenemen op vakantie?’
Hey Sofie,
Mijn man en ik hebben een intens jaar achter de rug. Mijn man verloor door een reorganisatie zijn vaste baan na 17 jaar trouwe dienst en ik kreeg een burnout. Van de ene op de andere dag leek ons hele leven op losse schroeven te staan en dat had een enorme impact op ons als ouders. Onze dochters van 11 en 9 hebben we zoveel mogelijk ontzien en zij hebben er volgens mij niet zoveel last van gehad. Gelukkig gaat het met ons inmiddels beter. Mijn man heeft een leuke nieuwe baan gevonden en ik ben aan het re-integreren. Maar ik ben er nog niet, we merken allebei dat we dringend behoefte hebben aan rust en stilte om ons heen.
Daarom hebben we besloten om dit jaar drie weken met zijn tweeën te gaan kamperen op een natuurcamping in Frankrijk. Onze dochters blijven thuis. Ze logeren bij hun opa’s en oma’s en gaan een week op ponykamp. Ze kijken daar enorm naar uit. Toch knaagt er iets nu de vakantie dichterbij komt. Drie weken zonder je kinderen voelt lang. Is het egoïstisch? Moeten we ze toch meenemen, al is het een deel van de vakantie? Of is het juist goed om als ouders een keer voor jezelf te kiezen, zodat je weer vol energie terugkomt?
Ik weet bijna zeker dat wij na die drie weken als herboren thuiskomen en dat ons hele gezin daar van profiteert, maar het schuldgevoel blijft. Wat zou jij doen? Moeten we voor onszelf kiezen of vind je dat we juist voor een gezinsvakantie moeten gaan?
Liefs,
Diana (41)
Het antwoord
Wat een fijn vooruitzicht, samen drie weken naar Frankrijk. Schuldgevoel is een herkenbaar en terugkerend thema bij J/M Ouders. Juist ouders die hun kinderen veel liefde willen geven, vragen zich vaak af of ze tekortschieten.
Ik snap wel dat drie weken zonder je kinderen lang klinkt. Maar jullie maken deze keuze omdat jullie een zwaar jaar achter de rug hebben. Een burn-out en het verlies van een baan kosten veel negatieve energie, ook voor je relatie en het gezin.
Wat zeggen je dochters?
Minstens zo belangrijk is hoe het met jullie dochters gaat. Uit je verhaal blijkt niet dat zij met tegenzin thuisblijven. Integendeel: ze verheugen zich op het logeren bij opa en oma en op het ponykamp. Ze worden opgevangen door vertrouwde mensen en krijgen een vakantie die ook voor hen leuk is. Dat maakt dit een andere situatie dan bij kinderen die zich verlaten voelen.
Kinderen hebben uiteindelijk meer aan ouders die emotioneel beschikbaar zijn dan aan ouders die koste wat kost overal bij willen zijn, terwijl ze eigenlijk uitgeput zijn. Door nu in jezelf en in je relatie te investeren, investeer je ook in je gezin. Daarmee neem je juist verantwoordelijkheid voor de lange termijn.
Een compromis is ook mogelijk
Het is ook goed om na te denken over een compromis. Als je schuldgevoel blijft knagen, kunnen jullie je afvragen of het anders kan. Misschien voelt twee weken samen weggaan en daarna een week met de kinderen doorbrengen beter. Of houden jullie deze vakantie zoals gepland en spreken jullie af om later dit jaar nog iets leuks met het hele gezin te doen.
Als een van jullie dochters duidelijk aangeeft het niet aan te kunnen of als er veel angst of onzekerheid speelt door alles wat er het afgelopen jaar is gebeurd, dan zou ik deze keuze zeker heroverwegen. Maar op basis van jouw verhaal lijkt daarvan geen sprake. Jullie dochters kijken uit naar hun eigen vakantie en ze zijn in goede handen.
Laat ze weten dat je ze zult missen
Natuurlijk mag je het spannend vinden en wil je je dochters laten weten dat je ze zult missen. Dat is juist goed voor jullie band. Vraag jezelf af of je deze keuze uit liefde voor jezelf en je gezin maakt of uit angst voor wat anderen ervan vinden. Als het eerste het antwoord is, dan lijkt dit een keuze waar jullie uiteindelijk allemaal de vruchten van kunnen plukken.
Meer lezen over de zomervakantie bij J/M Ouders?
- GZ-psycholoog Clarine Corstens: ‘De zomervakantie maakt een eetstoornis vaak juist luider’
- Kinderhulp vindt dat zomervakantie ongelijkheid tussen kinderen vergroot: ‘Wordt pijnlijk duidelijk in kringgesprek’
- Traumatherapeut Francis Bak: waarom de zomervakantie voor veel kinderen óók een periode van verlies is
