‘Waar is ze dan?’, vroeg ze

Michelle Tan (47) belandt met een dubbele longontsteking in coma. Als ze 14 dagen later ontwaakt, blijkt haar moeder twee dagen eerder overleden. ‘Waar is ze dan?’, vraagt Michelle, die denkt dat er slechts één dag verstreken is.

Het verlies zonder afscheid zal haar nog jarenlang tekenen. Maar juist uit die donkerste periode ontstaat uiteindelijk een missie in de vorm van haar internationale beautymerk LE BEACH. „Dat mijn lichaam mij in de steek liet, kon ik wel verwerken. Maar dat mijn moeder opeens weg was, niet”, vertelt ze tegen Metro.

Dubbele longontsteking brengt Michelle op de intensive care

Als Michelle, toen 47 jaar, nog even onder de douche stapt voordat ze met haar man een weekend weggaat om haar verjaardag te vieren, voelt ze zich plots niet goed. „Mijn man zag het: ik reageerde anders en kon moeilijk ademhalen. Hij belde de huisarts, die mij vrijwel direct doorstuurde naar het ziekenhuis.” Daar worden verschillende testen uitgevoerd en Michelle moet een nachtje blijven. „Mijn man werd naar huis gestuurd; het bezoekuur was inmiddels over.”

Eenmaal op de verpleegafdeling merkt een alerte verpleegkundige dat haar toestand snel verslechtert. „Ik hoorde haar wel praten, maar was er al niet meer bij. Plots stonden er allemaal artsen om mij heen en werd ik naar de intensivecareafdeling gebracht.” De arts vertelt haar dat ze aan de beademing moet, omdat ze het die nacht anders niet gaat redden. „Dat was heel heftig. Vrijwel direct na deze mededeling werd ik in coma gebracht. Ik heb op dat moment niet eens afscheid kunnen nemen van mijn man.” Het blijkt om een dubbele longontsteking te gaan. Na veertien dagen wordt ze weer wakker. „Ik reageerde niet op antibiotica. Ze hebben alles uit de kast moeten halen om mij erdoorheen te krijgen.”

Na 14 dagen coma vraagt Michelle direct naar haar moeder

Twee dagen voordat Michelle uit haar coma wordt gehaald, overlijdt haar moeder. „Wij waren twee handen op één buik. Mijn moeder had Alzheimer en woonde vijf minuten bij mij vandaan, in een verzorgingstehuis voor demente ouderen. We aten elke dag samen.

Het eerste wat ik dan ook zei, toen de beademingsbuis uit mijn keel werd gehaald, was: ‘Nu gaan we naar mijn moeder’. Voor mijn gevoel was er maar één dag verstreken. Toen ik hoorde dat ze er niet meer was, kon ik dat dan ook niet bevatten. ‘Waar is ze dan?’, vroeg ik nog.”

Michelle regelt vanuit haar ziekenhuisbed de uitvaart

Michelle is enig kind. Vanuit haar ziekenhuisbed regelt ze de uitvaart van haar moeder, waaronder het gesprek met de begrafenisondernemer. Terwijl ze nog ligt te herstellen, moet ze antwoord geven op vragen als ‘Welke kleur kist, welke bloemen?’ „Ik kon nog niet 100 procent zelf ademen en had een zuurstoftank. Bovendien kon ik nog helemaal niet lopen.”

Het afscheid van haar moeder heeft ze nodig om zich te kunnen realiseren dat het echt gebeurt. „Het is net een slechte film. Het afscheid was mooi, maar ik was high van de medicatie. Eigenlijk zat ik daar op automatische piloot, en was ik er met mijn emoties niet bij.”

Na de coma volgt bijna 3 jaar lichamelijk en geestelijk herstel

Na de crematie volgt een lange en zware revalidatie, zowel lichamelijk als geestelijk. „Ik moest weken in het ziekenhuis blijven om te herstellen. Van een sportief iemand was ik langzaamaan veranderd in een klein propje, met 30 kilo extra lichaamsgewicht. Vier maanden lang zat ik aan de zuurstof. Mijn haar viel uit door de medicatie, ik kon amper wandelen, vergat alles en mijn eigen bedrijf – ik was distributeur – kon ik niet meer uitoefenen.

Dat mijn lichaam mij in de steek liet, kon ik verwerken. Maar dat mijn moeder er ineens niet meer was, zonder afscheid, heeft me gebroken. Ik kon ook niet bevatten hoe mijn leven in één moment volledig veranderde. Nog altijd probeer ik me de laatste uren vóór mijn coma te herinneren. Ik sliep nauwelijks, herkende mezelf niet meer en het heeft dan ook bijna drie jaar geduurd voordat ik het leven weer een beetje zag zitten.”

Een foto op het Zuiderstrand verandert Michelles blik op haar leven

Op die bewuste dag, tijdens een wandeling op het Zuiderstrand in Scheveningen, maakt Michelles man een foto van haar. „Ik zag er gelukkig uit, maar vanbinnen voelde ik dat helemaal niet. Dat zette mij aan het denken. Ik wilde mijn leven weer terug. Tijdens mijn herstel herkende ik mezelf vaak niet als ik in de spiegel keek. Ik wilde mij weer mooi voelen, weer mezelf zijn. Maar ik had nergens energie voor.”

Haren borstelen is al een opgave, laat staan het volgen van een beautyroutine met 10 verschillende producten. „Ik begon mij af te vragen waarom we dat zo normaal vinden, al die verschillende potjes en tubes. Voor ieder lichaamsdeel een ander product? Dat moment is voor mij het begin geweest van LE BEACH. Een beautylijn met een nieuwe visie.”

Uit haar herstel ontstaat beautymerk LE BEACH

Volgens Michelle hoeft beauty geen dagtaak te zijn. „Ik geloof dat je met betere producten juist minder nodig hebt. Daarom is een van de belangrijkste principes achter LE BEACH heel eenvoudig: skin is skin. Waarom zou je gezicht betere ingrediënten verdienen dan de rest van je lichaam?”

Vanuit die gedachte ontwikkelt Michelle samen met drie laboratoria multifunctionele beautyproducten die meerdere functies combineren. Denk aan wassen, scheren en reinigen tegelijk. Of olie voor je haar, gezicht én lichaam. „Inmiddels is LE BEACH uitgegroeid tot een internationaal beautymerk, verkrijgbaar in België, Duitsland, Griekenland, Zwitserland en Scandinavië. Het heeft mij een nieuw doel gegeven in dit leven. Zonder had ik het waarschijnlijk niet gered.”

Dit zijn de best gelezen artikelen van dit moment:

Reacties