Op een groot perceel in Almere verrijst een vrijstaande villa. Het dak zit erop, de oplevering staat gepland voor eind dit jaar. Drie broers en de vriendin van de oudste bouwen hier samen één huis. Het is niet alleen een mogelijk antwoord op de woningcrisis, maar ook een bewuste keuze om samen te wonen en het individualisme te doorbreken. Metro spreekt met Jay Inderijt (22) en Maureen* (29).
„Het idee is eigenlijk al heel lang geleden ontstaan”, vertelt Jay. „Mijn vader zag een artikel in de krant over bouwen in dit gebied. Dat zette iets in gang.” Uit nieuwsgierigheid stuurde hij een mail naar het opgegeven adres. „Ik dacht: het is het altijd waard om het te proberen.”
Na dat mailtje werd hij uitgenodigd voor een informatieavond in het gemeentehuis van Almere. En uiteindelijk kwam het tot een eigen plek in het projectgebied in Almere, waar hij samen met zijn twee broers en de vriendin van de oudste broer, Maureen, gaat wonen.
Oosterwold: experimenteren met nieuwe woonvormen
Het huis verrijst in Oosterwold, een woongebied aan de rand van Almere dat is opgezet als woningexperiment. Bewoners krijgen er veel vrijheid om hun woning zelf te ontwerpen en te bouwen, maar zijn ook verantwoordelijk voor voorzieningen die normaal door de gemeente worden geregeld. Denk aan de aanleg van wegen, groen, waterafvoer en stadslandbouw.
Die opzet trekt mensen aan die op een alternatieve manier willen wonen, zoals in tiny houses of energiezuinige aardewoningen.
De plannen kregen pas na een aantal jaar echt vorm. „Pas in 2024 werd het concreet”, zegt Jay. „Toen konden we daadwerkelijk gaan bouwen.”
Maureen woont inmiddels al op het terrein, in een stacaravan. „We zijn aan het bouwen met z’n allen, met de familie”, vertelt ze. „Ik woon hier nu toevallig al, maar het voelt echt als een gezamenlijk project.”
Woningcrisis
Toen het idee ontstond, was de woningmarkt nog niet zo gespannen als nu. Inmiddels wonen jongeren steeds langer bij hun ouders, soms tot ver in hun dertiger jaren, door het gebrek aan betaalbare woningen. Toch speelde ook het praktische aspect een rol bij het viertal. „Met z’n vieren kun je nu eenmaal meer dan met z’n tweeën”, zegt Maureen. „Samen kun je iets bouwen wat anders niet haalbaar zou zijn.”
Het huis, met een oppervlakte van zo’n 300 vierkante meter, komt te staan op een perceel van ongeveer 2300 vierkante meter en biedt veel ruimte, zowel binnen als buiten. Er zijn gezamenlijke ruimtes, maar ook plekken om je terug te trekken. „Je moet je wel aan allerlei eisen houden”, zegt Jay. „Hoeveel je mag bouwen, welk percentage van de kavel, en je bent verplicht om aan stadslandbouw te doen. Dat hebben we allemaal meegenomen in het ontwerp.”
Geïnspireerd door Noord-India
De keuze om samen te wonen is niet alleen praktisch, maar ook cultureel geïnspireerd. De broers zijn in Nederland geboren; hun ouders komen uit Panjab, een staat in Noord-India. „Dat is een wereld van verschil”, zegt Jay. „Daar is het heel normaal om met familie samen te wonen. Grootouders, ouders, kinderen: iedereen onder één dak.”
Zijn vader kocht daar op jonge leeftijd een stuk grond en bouwde er een huis voor zijn gezin. „Wij zijn daar vaak geweest en ermee opgegroeid. Dat we nu iets vergelijkbaars in Nederland kunnen doen, voelt bijzonder.”
Zorgen voor elkaar
Ook de zorg voor elkaar speelt een rol. „Je ouders hebben ook voor jou gezorgd”, zegt Jay. „Als zij oud zijn, is het logisch dat je voor hen zorgt. Dat willen wij hier ook mogelijk maken.” Hoe ze dat later precies vormgeven, weten ze nog niet. Ze kijken niet ver vooruit en leven vooral met de dag.
Die collectieve manier van leven botst soms met de Nederlandse wooncultuur. „Nederland is heel individualistisch”, zegt Jay Inderijt. „Privacy is hier een groot ding. In India is dat veel minder, zeker als je met familie samenwoont. Daar hebben we wel bewust over nagedacht.”
Samenwonen, maar met eigen ruimte
Voor Maureen was het in het begin wel wennen om onderdeel te worden van zo’n familieconstructie. „Voor mij is het echt anders dan hoe ik ben opgegroeid”, vertelt ze. „Je leeft samen, maar je hebt ook je eigen plek.”
Wat als er spanningen ontstaan, of als het toch niet klikt? Daar maken ze zich weinig zorgen over. „We zijn gewoon familie”, zegt Maureen. Jay vult aan: „We hadden eerlijk gezegd ook geen tijd of energie om te focussen op mogelijke nadelen. Er moest zóveel geregeld worden.”
Architect en aannemer in één
De oudste broer speelt een belangrijke rol in het project. Hij werkte bij een architectenbureau en ontwierp het huis zelf. Ook regelde hij de vergunningen en fungeert hij als aannemer. Hun vader helpt veel mee, net als andere familieleden. Samen zetten ze hun schouders onder dit project.
„Het is echt alomvattend”, zegt Maureen. „Hij werkt er fulltime aan. Als je zelf bouwt, ben je er elke dag mee bezig, ook in je hoofd.” Omdat niemand in hun omgeving eerder zoiets had gedaan, probeerden ze zonder al te hoge verwachtingen te beginnen. „Dan kan het ook minder tegenvallen”, merkt Jay op.
Een vast onderdeel van het traject is het opstellen van een beheer- en gebruiksregeling bij de gezamenlijke hypotheek. Daarin staat vastgelegd wat er gebeurt als iemand ziek wordt, tijdelijk niet kan bijdragen of als er overleg nodig is.
Individualisme tegengaan
Reacties van de omgeving gaan vaak over het bouwen zelf, minder over het samenleven. „Mensen vinden het bijzonder dat we het zelf doen”, zegt Jay. „Maar we zijn ook gewoon ondernemend. Dat zit in de familie.”
Volgens Maureen gaat het verder dan wonen alleen. „Ik denk dat het goed is om het individualisme een beetje tegen te gaan. Samen kun je meer voor elkaar krijgen, bijvoorbeeld door samen voedsel te verbouwen.” Het kan ook eenzaamheid tegengaan, een probleem dat vooral onder jonge mensen speelt.
Advies aan anderen
Hun belangrijkste advies aan mensen die dit ook overwegen? „Accepteer dat het niet loopt zoals je had verwacht”, zegt Maureen. „Je moet flexibel zijn. Het is een hele investering, maar je moet niet vergeten dat je het doet omdat het ook heel leuk is.”
„Zie het als een project, met plus- en minpunten”, zegt Jay. „Leg alles goed vast en wees realistisch over de tijd. Wij zijn hier al sinds 2018–2019 mee bezig. Sinds midden 2024 zijn we echt aan het bouwen.”
Toch overheerst het enthousiasme bij de pioniers. „Het is mooi dat er straks een plek is waar onze families samenkomen”, zegt Maureen. „Onze vaders drinken op vrijdagmiddag nu al samen een biertje op de bouwplaats.”
*Maureen wilde niet met haar achternaam genoemd worden in dit artikel. Haar achternaam is wel bekend bij de redactie.
Dit zijn de best gelezen artikelen van dit moment:
Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.
