Terwijl leeftijdsgenoten trouwen en kinderen krijgen, zit Merel de Backer (30) al negen maanden thuis met een burn-out. Haar carrière staat stil en een koopwoning is nog ver weg. „Ik ben 30, dus ik kan niet eeuwig wachten.”
Merel: „Ik zit nu negen maanden thuis. Binnenkort loopt mijn werkcontract af en kom ik in de ziektewet. Mijn eigen onderneming – ik werk als journalist, dj en coach – staat al een tijdje stil. Of ik me mijn leven als dertiger zo had voorgesteld? Niet echt. Hoewel ik nooit een heel duidelijk ‘huisje, boompje, beestje’-idee had, had ik wel verwacht nu kinderen te hebben en op carrièregebied mijn plek te hebben gevonden. In plaats daarvan staat alles stil.
Vorig jaar kwam ik huilend aan op mijn werk. Ik kon niet meer, ik was op. Mijn collega’s zeiden: ga terug naar huis en rust uit. Dat was het begin van mijn burn-out. In de eerste maanden kon ik vrijwel niets. Zelfs een boterham smeren kostte me moeite. Ik voelde me vaak eenzaam, zoals met kerst. Terwijl vrienden en familie volop genoten, lag ik op de bank. Social media, met al die foto’s van spectaculaire maaltijden en gezellige etentjes, versterkten het eenzame gevoel.”
Merel (30) voelt tijdsdruk: ‘Ik kan niet eeuwig wachten’
„Nu, negen maanden later, kan ik veel dingen weer. Ik geniet weer van koffietjes met vriendinnen en ik zet tienduizend stappen per dag. Maar ik kan ook veel niet. Zoals naar festivals en concerten gaan, wat ik altijd graag deed. Of reizen, cultuursnuiven en nieuwe plekken ontdekken. Vooral nu het zomer is, vind ik dat moeilijk. Om me heen zie ik leeftijdsgenoten leuke dingen doen en het ene na het andere succes behalen. Dat blijft confronterend.
Veel leeftijdsgenoten trouwen of krijgen kinderen. Ik zit nog in herstel, dus aan kinderen ben ik nog lang niet toe. Bovendien wonen mijn vriend en ik in een appartement, dus we willen eerst een groter huis kopen. Met de woningcrisis weten we niet hoe lang dat gaat duren. Ondertussen wil ik ook mijn onderneming uitbouwen. Ik ben nu 30, dus ik kan niet eeuwig wachten. Daarin voel ik wel tijdsdruk: hoe gaat het zich allemaal settelen?”
Waarom Merel haar Instagram beperkt tot 15 minuten per dag
„In een wereld die draait om sociale interactie, grote vriendengroepen en succes, voelt het soms alsof ik achterloop. Ik wil graag weer meedoen aan het leven en iets voor mezelf opbouwen. Veel vriendschappen zijn door de burn-out op een lager pitje komen te staan. Ik probeer de situatie te accepteren, maar soms is het gewoon flink balen. Om niet steeds geconfronteerd te hoeven worden met het leven van anderen, heb ik een Instagramlimiet van vijftien minuten ingesteld. Zo lukt het me beter om op mijn eigen proces te focussen.
Toch ben ik ook heel dankbaar voor dit proces. Het heeft me de ruimte gegeven om te onderzoeken wie ik ben en wat ik wil. Vorig jaar kreeg ik de diagnose autisme. Dat was pittig, maar het verklaart ook veel, bijvoorbeeld waarom ik zo gevoelig ben en waarom sociale interactie me veel energie kost. Door het stilstaan heb ik tijd gehad om mijn emoties te begrijpen en mezelf opnieuw op waarde te schatten. Ik weet nu dat ik veel beter gedij op een leven waarin ruimte is voor rust en stilte. Voorheen stond er altijd een tv aan op de achtergrond of had ik muziek in mijn oren. Nu geniet ik van een wandeling in de natuur.”
Burn-out verandert hoe Merel naar succes en carrière kijkt
„Stilstaan wordt in de maatschappij vaak gezien als iets negatiefs, maar stilstaan kan juist innerlijke vooruitgang betekenen. Ik ben nu minder bezig met hoe mijn leven er aan de buitenkant uitziet. Op Instagram deel ik niet langer het perfecte plaatje, maar stel ik me kwetsbaar op. Mijn eigenwaarde hangt af van hoe goed ik voor mezelf zorg en hoe dicht ik bij mijn normen en waarden blijf. Ik heb de afgelopen maanden beseft dat ik volledig voor het zelfstandig ondernemerschap wil gaan. Daarin kan ik mijn talenten en creativiteit kwijt.
Als ik niet had stilgestaan, was ik misschien altijd blijven doorsukkelen. Ik ben blij dat ik deze dingen over mezelf weet vóór ik eventueel moeder word en veel zorgverantwoordelijkheid krijg. Als je als dertiger het gevoel hebt dat je faalt omdat je niet bent waar je wilt zijn, besef dan dat je niet alleen bent. Praat erover; je zult merken dat veel leeftijdsgenoten met hetzelfde worstelen. Weet bovendien dat alles een fase is en dat ook dit voorbijgaat. Zie het stilstaan als een mooie kans om te controleren of je nog wel de juiste richting opgaat.”
Generatie-expert Femke Gielis: waarom dertigers zich achtergesteld voelen
Femke Gielis begeleidt als young professional coach veel dertigers die worstelen met grote levensvragen. „Denk aan vragen als ‘wie ben ik?’, ‘past mijn werk nog bij mij?’ en ‘wil ik een partner en koopwoning?’ In deze fase komen veel grote keuzes tegelijk samen, het bekende dertigersdilemma. Tegelijkertijd zijn de omstandigheden veranderd. Traditionele mijlpalen zijn minder vanzelfsprekend geworden. Er is een woningcrisis, het leven is duurder, vaste contracten worden minder snel uitgedeeld.
Ook zijn de keuzemogelijkheden groter. Mensen onderzoeken langer wat bij hen past, waardoor we niet altijd meer het traditionele pad bewandelen. Ondertussen zien we op social media continu de ogenschijnlijk succesvolle levens van anderen. Het kan dan voelen alsof je de enige bent die geen huis, carrière of gezin heeft. Maar dat hoeft niet overeen te komen met de werkelijkheid.”
Waarom het dertigersdilemma nu extra hard kan aankomen
Femke vervolgt: „Stilstaan kan ongemakkelijk voelen, zeker als het lijkt alsof de rest van de wereld doorgaat. Maar stilstaan heeft ook een functie. Het dwingt tot nadenken: wat wil ik echt, en wat vind ik belangrijk? Misschien denk je dat er van je verwacht wordt dat je kinderen wilt, maar wil je dat zelf ook? Topsporters moeten regelmatig de trainingsbelasting afbouwen om vervolgens weer vooruit te komen: ‘tapering’ heet dat. Voor ‘gewone’ mensen geldt eigenlijk niet anders. Stilstaan helpt om richting te bepalen.
Mijn advies: vergelijk je niet met de etalage van een ander. En zoek mensen met wie je je worstelingen deelt. Als je dat moeilijk vindt, kies dan één persoon bij wie je je veilig voelt. Kijk ook naar wat je wél hebt bereikt. Misschien is dat geen huis of vaste baan, maar een project op je werk waar je de leiding over kreeg of mooie ervaringen die je op een reis opdeed. Iedereen heeft een eigen tijdspad; gun jezelf die tijd ook.”
Dit zijn de best gelezen artikelen van dit moment:
- Ruben betaalde 9500 euro zwart voor een automatische poort: twee uur later stortte die al in
- Demograaf over lage geboortecijfers Europa: ‘Door babyboom Afrika verandert de wereld’
- Filemon Wesseling ziet dat online markt China voor kwaliteit gaat: ‘Grote concurrentie voor bol.com en Amazon’
- Waarom je trek krijgt in bepaald eten: onderzoekers ontdekken 2 verrassende routes naar het brein
- Psychologen waarschuwen voor trauma bonding: dit zijn signalen die vaak verkeerd worden uitgelegd
