Buren: you love them or you hate them. Iedere week deelt een lezer in Burenruzies de meest bizarre, hilarische of totaal uit de hand gelopen burenruzie. Van drama in de groepsapp tot oorlog over een schutting. Deze week vertelt Leonor (34) over haar buurvrouw, die het liefst altijd topless ligt te zonnen in de binnentuin.
Leonor (34): „Wij wonen in een appartementencomplex in de stad met een gezamenlijke binnentuin. Juist daarom hebben we destijds voor dit gebouw gekozen. Er wonen veel jonge gezinnen en zodra de zon schijnt, zie je overal kinderen spelen, mensen een boek lezen of gezellig samen koffie drinken. Het is echt een fijne plek, meestal dan.
Geen zonnestraal missen
Onze buurvrouw, een vrouw van ergens rond de 60, lijkt namelijk geen enkele zonnestraal te willen missen. En dat gun ik haar ook echt. Als het mooi weer is, ga ik zelf ook graag naar buiten. Maar er is één ding waar ik me steeds meer aan begin te ergeren: ze ligt werkelijk ieder zonnig moment topless in die gezamenlijke binnentuin.
En dan hebben we het niet over een afgelegen privétuin, maar over een plek waar iedereen langsloopt. Kinderen spelen er, buren drinken er koffie en bewoners lopen af en aan naar hun berging of de fietsenstalling. Toch lijkt haar dat helemaal niets uit te maken.
Kinderen stellen vragen
In het begin probeerde ik het te negeren. Iedereen moet natuurlijk zelf weten hoe hij of zij van de zon geniet, maar inmiddels beginnen mijn kinderen er ook vragen over te stellen. Mijn jongste vroeg laatst heel serieus waarom de buurvrouw haar bikini vergeten was. Mijn oudste moest er vooral heel hard om lachen. Dat leverde best ongemakkelijke gesprekken op.
Het gaat me ook niet eens om preutsheid. Ik vind gewoon dat je in een gezamenlijke binnentuin een beetje rekening houdt met elkaar. Er wonen hier zoveel gezinnen. Niet iedereen zit erop te wachten om tijdens het eten of spelen steeds tegen de blote borsten van de buurvrouw aan te kijken.
‘Vroeger was dit heel normaal’
Uiteindelijk heb ik haar er toch maar eens op aangesproken. Ik zei dat sommige bewoners, zeker gezinnen met jonge kinderen, het misschien prettiger zouden vinden als ze gewoon haar bikinitopje aan zou houden.
Ze keek me aan alsof ik iets heel geks zei. Volgens haar moest ik niet zo moeilijk doen. ‘Het is puur natuur’, zei ze. En daarna volgde meteen: ‘Vroeger was dit heel normaal. Jullie generatie doet overal moeilijk over.’ Daar hield het gesprek eigenlijk ook op. Ze vond dat het probleem volledig bij mij lag en niet bij haar.
De sfeer verandert
Sindsdien is de sfeer behoorlijk ongemakkelijk. Andere buren beginnen er inmiddels ook over. Je merkt dat mensen elkaar aankijken en er zachtjes over praten, maar bijna niemand durft er iets van te zeggen. Ik ben blijkbaar degene geweest die de knuppel in het hoenderhok heeft gegooid.
Ondertussen verandert er niets. Zodra de zon ook maar een beetje schijnt, ligt ze weer op haar vaste plek.
Brief naar vve
Ik heb inmiddels een e-mail gestuurd naar de vve. Niet omdat ik iemand iets wil verbieden, maar omdat het om een gezamenlijke ruimte gaat waar iedereen zich prettig moet kunnen voelen. Ik ben benieuwd of zij hier iets mee kunnen.
Want nogmaals: iedereen mag genieten van het mooie weer. Maar in een gezamenlijke binnentuin, waar dagelijks zoveel gezinnen en kinderen komen, vind ik dat je ook een beetje rekening met elkaar mag houden. Dat lijkt me toch niet zo’n vreemde gedachte.”
Wat vind jij hiervan? Reageer hieronder, op onze Facebook-pagina of via Instagram!
Vorige week
Deze week vertelde Esmée (47) hoe de garagedeur van haar huis inmiddels dienst lijkt te doen als doel tijdens de dagelijkse voetbalwedstrijd van de buurkinderen. Metro-lezers reageerden hier massaal op. Robert reageerde met: „Hadden wij ooit ook last van, maar niets wat een metalen strip met spijkertjes niet oplost. Na de derde lekke bal was het wel over.”
Een andere lezer, AE, zei hierop: „Ik kan me heel goed voorstellen dat dit uitermate irritant is en op je zenuwen begint te werken. Ik zou er ook absoluut niet tegen kunnen. En inderdaad, het geluid blijft doodreunen in je hoofd. Buiten spelen prima, maar niet op deze manier.”
Benieuwd naar andere akkefietjes tussen buren? Deze verhalen waren favoriet bij onze lezers:
- Burenruzies: ‘Onze buren lieten een schutting 20 centimeter op onze grond plaatsen en weigeren hem te verplaatsen’
- Burenruzies: ‘Mijn buren weigerden mijn pakketjes te geven, omdat ik zelf maar thuis moest zijn’
- Burenruzies: ‘Onze buurman begon zonder overleg aan een verbouwing die geluidsoverlast geeft tot laat in de avond’
- Burenruzies: ‘De nieuwe buren hebben een grote volière in de tuin, maar je hoort de vogels dag en nacht’
